چشم ها، مانند تمام اندام های بدن، برای عملکرد به جریان خون غنی از اکسیژن وابسته هستند.دارای اعصاب و بافت هایی هستند که سیگنال هایی را برای ایجاد تصویر بصری به مغز می فرستند. یکی از این بافت های حیاتی شبکیه است که در پشت چشم قرار دارد. شبکیه نقش مهمی در ارسال سیگنالهای بصری به مغز دارد و شامل شریانها و سیاهرگهای کوچک و بزرگی است که خون را به قلب و از قلب میبرد. این خون برای بینایی ضروری است و انسداد رگ های خونی شبکیه می تواند به طور دائمی بینایی را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به نابینایی شود. سکته چشم که به عنوان انسداد شریان شبکیه نیز شناخته می شود، در اثر لخته شدن یا باریک شدن رگ های خونی شبکیه ایجاد می شود. جریان خون شبکیه قطع می شود و در صورت عدم درمان می تواند منجر به آسیب دائمی به شبکیه و از دست دادن بینایی شود.
سکته عصب چشم چیست؟
در این بیماری چشمی، سیاهرگ ها یا شریان های شبکیه آن طور که باید کار نمی کنند. آنها با یک لخته یا تنگ شدن رگ خونی مسدود می شوند. بسیار شبیه به سکته مغزی، که در آن خون به مغز کاهش می یابد یا قطع می شود، شبکیه چشم منبع خون خود را از دست می دهد. خون و مایع ممکن است به داخل شبکیه بریزد و باعث تورم شود. هم شبکیه و هم بینایی فرد می توانند به سرعت آسیب ببینند.
بیش تر بخوانید : علل پارگی شبکیه چشم
بسته به رگ خونی که تحت تأثیر قرار می گیرد، انواع مختلفی از سکته چشم وجود دارد:
- انسداد ورید مرکزی شبکیه (CRVO): ورید اصلی شبکیه مسدود می شود.
- انسداد شریان مرکزی شبکیه (CRAO): شریان مرکزی شبکیه مسدود می شود.
- انسداد ورید شاخه ای شبکیه (BRVO): وریدهای کوچک شبکیه مسدود می شوند.
- انسداد شریان شاخه ای شبکیه (BRAO): شریان های کوچک شبکیه مسدود می شوند.
چه کسانی در خطر سکته چشمی هستند؟
برخی افراد بیش تر مستعد قرار گرفتن در خطر ابتلای به سکته چشمی هستند. عوامل خطر مشابه عوامل سکته مغزی معمولی است. کسانی که سابقه شخصی یا خانوادگی شرایط زیر را دارند ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند :
آترواسکلروز یا تجمع پلاک در شریان ها
- فشار خون بالا
- کلسترول بالا
- حمله قلبی یا سکته قبلی
- درد قفسه سینه
- بیماری عروق کرونر قلب
- دیابت یا سابقه خانوادگی دیابت
- گلوکوم
افرادی که 60 سال به بالا دارند، در معرض خطر بیش تری برای ابتلا ببه سکته چشمی هستند. این اتفاق در مردان بیش تر از زنان است.
علائم سکته عصبی چشمی چیست؟
سکته عصب چشم معمولا دردی ندارد. تغییر ناگهانی در بینایی فرد یا از دست دادن بینایی در یک چشم اغلب اولین علامت سکته چشمی است. از دست دادن بینایی می تواند کل چشم را تحت تأثیر قرار دهد یا ظریف تر از آن باشد. برخی از افراد فقط بینایی محیطی را از دست می دهند یا نقاط کور یا شناور دارند. تاری یا تحریف دید نیز ممکن است. تغییرات بینایی می تواند خفیف شروع شود، سپس در طی چند ساعت یا روز بدتر شود.
سکته مغزی که بر جریان خون به مغز تأثیر می گذارد نیز می تواند باعث از دست دادن ناگهانی بینایی یا تغییر در بینایی شود. به همین دلیل، هرگونه تغییر ناگهانی در بینایی نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.
هر چه سکته بیشتر درمان نشود، احتمال آسیب دائمی اندام های آسیب دیده بیشتر می شود.
سکته عصب چشمی چگونه تشخیص داده می شود؟
از دست دادن ناگهانی بینایی امری دلهره آور و ترسناک است. برای تشخیص سکته چشم، پزشکان ممکن است نیاز به انجام آزمایشاتی برای دیدن شبکیه چشم داشته باشند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- باز شدن چشم ها با قطره برای دیدن راحت تر شبکیه.
- استفاده از رنگ و دوربین برای گرفتن عکس از شبکیه، که به آنژیوگرافی فلورسین معروف است. رنگ از طریق بازو تزریق می شود و به پزشک اجازه می دهد تا سیاهرگ ها و شریان های شبکیه را با وضوح بیشتری ببیند.
- بررسی فشار داخل چشم با استفاده از پف هوا.
- معاینه لامپ شکافی که از قطره چشمی، نور مخصوص و میکروسکوپ برای بررسی داخل چشم استفاده می کند.
- تست های بینایی، مانند خواندن نمودارهای چشمی و بررسی دید جانبی یا محیطی.
این آزمایشات بدون درد بوده و باید توسط چشم پزشک انجام شود.
درمان سکته عصب چشم
درمان این مشکل باید در اسرع وقت انجام شود تا حداقل آسیب را به شبکیه وارد کند. گزینه های درمانی عبارتند از :
- داروهایی که لخته های خون را از بین می برد.
- روشی که از لخته شدن خون در شبکیه جلوگیری می کند.
- عروق شبکیه با گاز استنشاقی گشاد شود.
همچنین ممکن است افراد برای درمان بیماری قلبی یا مشکلات عروق خونی که ممکن است در سکته چشم نقش داشته باشند، به مراقبت های طولانی مدت نیاز داشته باشند.
