۵ دقیقه

تریکیازیس یا رشد مژه ها به سمت قرنیه

آنچه می خوانید...

تریکیازیس یک مشکل چشمی تقریباً شایع می‌باشد، در این اختلال به جای اینکه مژه‌ها به سمت بیرون رشد کنند، ممکن است چند مژه به طور غیرطبیعی به سمت داخل چشم رشد کنند. رشد مژه به سمت داخل چشم مي‌تواند مانند فرو رفتن یک سوزن در چشم آزار دهنده باشد و اگر درمان موثر و به موقع صورت نگیرد در نهایت باعث آسیب جدی به چشم می‌شود. برای کسب اطلاعات بیش تر، با ما در این مقاله همراه باشید.

دلیل ایجاد تریکیازیس

یکی از علل شایع این بیماری بفاریت می‌باشد. بلفاریت بیماری رایجی است که باعث عفونت و التهاب پلک و اطراف پلک می‌شود، یکی از عوارض جانبی بلفاریت رشد فولیکول‌های مژه به سمت داخل می‌باشد که منجر به تریکیازیس می‌شود.

موارددیگری که می‌تواند باعث ایجاد تریکیازیس شوند عبارتند از:

  • انتروپیون: از دست رفتن خاصیت ارتجاعی پلک و چرخش آن به سمت داخل که بیشتر در بزرگسالان دیده می‌شود و گاهی اوقات اضافه وزن یکی از دلایل ایجاد ان می‌باشد.
  • آسیب یا جراحت به پلک: در صورت پارگی یا هرگونه جراحتی به پلک ممکن است جهت رشد مژه‌ها دچار تغییر شود و مژه‌ها به سمت داخل رشد نمایند، گاهی اوقات این مشکل می‌تواند در پی جراحی ترمیمی پلک آسیب دیده نیز ایجاد شود.
  • دیستیکیازیس: یک بیماری ژنتیکی می‌باشد که یکی از عوارض آن رشد یک ردیف مژه اضافی در چشم به سمت داخل می‌باشد.
  • اما این بیماری غالباً در دسته بیماری‌های ایدیوپاتیک قرار دارد (بیماری‌هایی که علت شناخته شده‌ای برای آن‌ها نمی‌توان یافت). چشم در ظاهر سالم است و هیچ گونه مشکلی ندارد، فقط چند عدد مژه در مسیر اشتباه رشد کرده‌اند.

علائم تریکیازیس

این بیماری می‌تواند باعث اصطکاک مژه‌ها روی یکدیگر، درد و سوزش شود. تحریک مداوم قرنیه توسط این مژه‌ها در نهایت می‌تواند منجر به التهاب یا حتی در مواردی عفونت شدید و از دست دادن بینایی شود.

افرادی که مبتلا به این بیماری هستند در اکثر موارد دچار این علائم هستند:

  • احساس وجود جسم خارجی داخل چشم به صورت مداوم که می‌تواند به شدت آزار دهنده باشد. (بعضی از افراد می‌گویند که حس می‌کنند یک شن داخل چشم آن‌ها وجود دارد.)
  • قرمزی در چشم
  • تاری دید
  • آبریزش از چشم
  • درد و تحریک در ناحیه چشم
  • حساسیت به نور

بیش تر بخوانید : پیوند قرنیه چشم

روش های تشخیص بیماری تریکیازیس

تحریک و ناراحتی که به دنبال تریکیازیس ایجاد می‌شود به حدی است که باعث می‌شود فرد در همان روزهای شروع بیماری مجبور شود تحت ویزیت یک چشم‌پزشک قرار بگیرد. در معاینات اولیه چشم پزشک می‌تواند این بیماری را به سادگی تشخیص دهد. گاهی در ادامه معاینه با تزریق یک محلول، رنگی پزشک میزان آسیب وارد شده به قرنیه را بررسی نماید.

روش های درمان تریکیازیس

با توجه به شدت، عامل ایجاد کننده و آسیبی که بیماری به چشمان شما وارد شده است، پزشک گزینه‌ی درمانی مناسب برای شما را انتخاب می‌کند.

برخی از این درمان‌ها عبارتند از :

اپیلاسیون و کندن مژه های اضافی

کندن مژه های اضافی که به سمت داخل چشم رشد کرده اند توسط فورسپس مخصوص اقدام به خارج ساختن مژه‌های می‌‌نماید. مژه‌ها در طی مدت 2 الی 3 ماه مجدد رشد می‌کنند بنابراین لازم است هر 6 الی 8 هفته به مطب چشم پزشک مراجعه نمائید تا مژه‌هایی که در جهت داخل رشد کرده‌اند خارج شوند.

الکترولیز

با استفاده از جریان الکتریکی می‌توان فولیکول مو را از بین برد تا از رشد مجدد مژه‌ها جلوگیری شود. درمان الکترولیز یک روش درمانی دائمی محسوب می‌شود اما در 40 تا 50 درصد موارد ممکن است بیماری عود کند و احتیاج به درمان مجدد باشد.

جراحی

در مواردی که بیماری پیشرفت بسیاری داشته است و درمان‌هایی که در ابتدا ذکر شد موثر واقع نشد، روش جراحی می‌تواند درمان موثری جهت درمان این بیماری باشد. در این روش درمانی که یک درمان تهاجمی محسوب می‌شود جراح اقدام به برداشتن کل فولیکول‌های مژه می‌نماید.

لنز پانسمان یا بانداژ

این لنز نوعی لنز درمانی است و در درمان و بهبود مشکلات قرنیه و گاهی به عنوان پانسمان پس از جراحی کاربرد دارد. یکی از کاربردهای این لنز در درمان بیماری تریکیازیس جهت محافظت از قرنیه پیش از اینکه سایر درمان‌ها انجام شود می‌باشد.

مراقبت های لازم در صورت ابتلا به تریکیازیس

در صورتی که به بیماری تریکیازیس مبتلا هستید باید به صورت مداوم تحت مراقبت و ویزیت پزشک متخصص قرار داشته باشید. هر مژه حدود سه ماه روی پلک باقی می‌ماند، بنابراین لازم است بیماران مبتلا به تریکیازیس هر دو ماه و نیم توسط یک چشم پزشک معاینه شوند تا جهت رشد مژه‌های جدید بررسی شود و در صورت عود، درمان قبلی تکرار شود یا اینکه چشم پزشک درمان جدیدی را جایگزین نماید.

توجه داشته باشید که در صورت عدم درمان به موقع این مشکل به ظاهر ساده می‌تواند عواقب جدی و غیرقابل جبرانی مانند آسیب دائمی و زخم قرنیه را در پی داشته باشد. آسیبی که توسط یک مژه‌ی درشت می‌تواند ایجاد شود میمکن است باعث ایجاد عفونت و التهاب شود که در این مرحله مصرف آنتی بیوتیک و داروهای ضدالتهابی تجویز می‌شود.

به محض اینکه احساس ناراحتی و سوزش در چشم داشتید باید سریعاً به یک چشم پزشک مراجعه نمایید تا در اولین فرصت درمان موثر برای شما انجام شود.

اشتراک گذاری مطلب:

safapour3-1

دکتر شراره صفاپور

متخصص چشم و فلوشیپ قرنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *