آستیگماتیسم چشم و علل و روش های درمانی آن

آستیگماتیسم یک مشکل رایج بینایی است که در اثر نقص در شکل قرنیه ایجاد می شود. در آستیگماتیسم، عدسی چشم یا قرنیه که سطح جلویی چشم است، انحنای نامنظمی پیدا می کند. این عارضه می تواند نحوه عبور یا شکست نور به شبکیه را تغییر دهد و باعث تاری و دید مبهم شود. دوربینی و نزدیک بینی دو نوع مشکل دیگر در راه عبور نور به شبکیه هستند.

در عمل چشم‌های آستیگمات به سه شکل خود را بروز می‌دهند:

• آستیگماتیسم ساده
• آستیگماتیسم مرکب
• آستیگماتیسم مخلوط

در تقسیم‌بندی که بر مبنای محور دو خط کانونی انجام می‌شود:

• آستیگماتیسم منظم
• آستیگماتیسم غیر منظم

علت اصلی آستیگماتیسم بطور دقیق مشخص نیست، اما ژنتیک عامل مهمی در بروز این عارضه به شمار می رود. این عارضه چشم ممکن است در نتیجه آسیب به چشم یا پس از جراحی چشم رخ دهد. آستیگماتیسم اغلب با نزدیک بینی یا دوربینی رخ می دهد. با این حال، گاهی اوقات یک بیماری نادر به نام قوز قرنیه باعث آستیگماتیسم می شود. این بیماری چشمی قرنیه را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث نازک شدن و برآمدگی بافت شفاف روی قرنیه می شود. این امر منجر به تاری دید و حساسیت به نور می شود.

علت قوز قرنیه نیز ناشناخته است، اما اعتقاد بر این است که این بیماری نیز ارثی است. به خاطر داشته باشید که در حالی که مطالعه با نورهای کم می تواند تمرکز چشم را سخت تر کند، به بینایی آسیبی نمی رساند و باعث آستیگماتیسم نمی شود. با این حال، اگر قبلاً چشمی مبتلا به آستیگماتیسم دارید و در نور کم مطالعه می‌کنید، ممکن است متوجه افزایش تاری شوید.

آستیگماتیسم نوعی از عیوب انکساری است و یکی از اختلالات رایج چشم می باشد که دید واضح را دشوار می کنند. شکل چشم نمی تواند نور را به درستی بشکند و در نتیجه دید شخص تار یا دچار دو بینی می شود.

نزدیک بینی

نزدیک بینی نوعی عیب انکساری است که باعث می شود اجسام دور تار به نظر برسند. علائم دیگر می‌تواند شامل سردرد، خستگی چشم، و چرت زدن باشد. نزدیک بینی زمانی اتفاق می افتد که کره چشم بیش از حد بزرگ باشد، یا زمانی که قرنیه بیش از حد انحنا پیدا کند.

---

دور بینی

از سوی دیگر، دوربینی ناتوانی در تمرکز بر روی اشیاء از نزدیک است، اما شما می توانید اجسام دور را به وضوح ببینید. این مشکل بینایی زمانی اتفاق می‌افتد که کره چشم شما خیلی کوچک باشد یا قرنیه به اندازه کافی انحنا نداشته باشد.

علائم آستیگماتیسم ممکن است در هر فردی متفاوت باشد. برخی افراد اصلاً هیچ علامتی ندارند. علائم اولیه آستیگماتیسم عبارتند از :

• دید تار و مبهم در همه فواصل (از نزدیک و دور)
• مشکل دید در شب
• خستگی چشم
• سوزش چشم
• سردرد

در صورت داشتن علائم آستیگماتیسم به پزشک مراجعه کنید. برخی از علائم ممکن است به دلیل سایر مشکلات سلامتی یا بینایی نیز باشد.

آستیگماتیسم می تواند در کودکان و بزرگسالان رخ دهد. در صورت داشتن هر یک از موارد زیر ممکن است خطر ابتلا به آستیگماتیسم بیشتر می باشد:

• سابقه خانوادگی آستیگماتیسم یا سایر اختلالات چشمی مانند قوز قرنیه
• نزدیک بینی بیش از حد، که باعث تاری دید در فاصله دور می شود.
• دور بینی بیش از حد، که باعث ایجاد دید نزدیک تاری می شود.
• سابقه انواع خاصی از جراحی چشم، مانند جراحی آب مروارید
• آسیب یا نازک شدن قرنیه

• اپتومتریست یا چشم پزشک آستیگماتیسم را از طریق معاینه چشم تشخیص می دهد.
• اپتومتریست می تواند مشکلات بینایی و بیماری های چشمی را تشخیص می دهد.
• چشم پزشک پزشکی است که درمان پزشکی و جراحی مشکلات بینایی و بیماری های چشمی را ارائه می دهد.
• چندین آزمایش وجود دارد که اپتومتریست ها و چشم پزشکان ممکن است در طول معاینه چشم برای تشخیص آستیگماتیسم استفاده کنند.

تست سنجش بینایی

در طول آزمایش ارزیابی حدت بینایی، پزشک از شما می‌خواهد که حروف نمودار را در فاصله‌ای مشخص بخوانید تا مشخص کند چقدر می‌توانید حروف را ببینید.

---

کراتومتری

کراتومتری راهی است که پزشک شما انحنای قرنیه شما را اندازه گیری می کند. پزشک این کار را با نگاه کردن به چشم از طریق کراتومتر انجام می دهند.

در صورت عدم درمان، آستیگماتیسم می تواند عوارضی ایجاد کند. به عنوان مثال، تنبلی چشم زمانی رخ می دهد که فرد فقط در یک چشم آستیگماتیسم داشته باشد یا آستیگماتیسم در یک چشم بدتر از چشم دیگر باشد و این وضعیت اصلاح و درمان نشود. علاوه بر این، آستیگماتیسم گاهی اوقات می تواند باعث خستگی چشم و سردرد شود. عوارض جانبی جراحی اغلب موقتی هستند و در عرض چند هفته بهبود می یابند. اینها شامل خشکی چشم، حساسیت به نور و مشکلات دید در شب می شود.

نتیجه گیری

علت دقیق آستیگماتیسم مشخص نیست، و ممکن است بسته به میزان این عارضه چشم، درمان لازم باشد. استفاده از لنزهای طبی یا عینک می تواند بینایی را بهبود بخشد، یا ممکن است چشم پزشک شما جراحی را پیشنهاد دهد. درمان نه تنها به بینایی کمک می کند، بلکه می تواند خطر عوارضی مانند تنبلی چشم، خستگی چشم و سردرد را کاهش دهد.