اطلاعاتی جامع در خصوص توده زرد رنگ چشم

پینگوکولا بیماری نسبتاً شایع و غیر سرطانی است که روی ملتحمه یا بافت سفید نزدیک قرنیه ایجاد می‌شود. یک لکه یا برآمدگی به رنگ زرد است و معمولاً در سمت داخلی چشم و نزدیک بینی ایجاد می شود. پینگکولا به دلیل تغییرات در بافت ملتحمه ایجاد می شود. این تغییرات، با ناشی با قرار گرفتن در معرض نور خورشید، گرد و غبار و باد تحریک می شود و با افزایش سن، این بیماری آمار بیش تری دارد. این برجستگی ها یا توده ها ممکن است حاوی ترکیبی از پروتئین، چربی یا کلسیم یا ترکیبی از این سه باشند.

برخلاف ناخنک چشم ، پینگکولا به صورت یک برآمدگی یا رشد کوچک و زرد رنگ ظاهر می‌شود و نه لایه‌ای از بافت و وریدهای شبکه‌ای. علائم می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و ممکن است شامل موارد زیر باشد :

• احساس سوزش در چشم
• قرمزی و التهاب چشم
• خشکی چشم

قرار گرفتن در معرض نور خورشید و اشعه ماوراء بنفش (UV) شایع ترین علت ایجاد پینگوکولا و ناخنک می باشد، اگرچه معمولا ماه ها یا سال ها طول می کشد تا بروز کند. از آنجایی که نور ماورا بنفش یکی از عوامل این بیماری است و ناخنک اغلب در افرادی که در آب و هوای گرم و خشک (منطقه گرمسیری) زندگی می کنند یا در حین کار یا فعالیت خود در معرض نور خورشید قرار می گیرند، یافت می شود. در واقع لامپ های خاصی می توانند اشعه ماورا بنفش ساطع کنند که منبع دیگری از تابش اشعه ماوراء بنفش است. علاوه بر این، قرار گرفتن در معرض باد، ماسه یا گرد و غبار برای مدت طولانی از عوامل موثر در ایجاد التهاب پینگکولا و ناخنک هستند.

ناخنک و پینگوکولا توده هایی هستند که می توانند روی چشم به وجود آیند. این توده ها تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند. هر دو این زائده ها خوش خیم هستند و در نزدیکی قرنیه رشد می کنند. هر دوی آنها با قرار گرفتن در معرض خورشید، باد و سایر عناصر تحریک می شوند.

با این حال، ناخنک شبیه پینگوکولا نیست. ناخنک ها ظاهری گوشتی، گرد، بیضی یا کشیده دارند. ناخنک ها بیشتر از پینگکولاها روی قرنیه رشد می کنند. pinguecula که روی قرنیه رشد می کند به عنوان ناخنک شناخته می شود.

گزینه های درمانی غیر جراحی

تغییرات در بافت ملتحمه چشم می تواند منجر به تشکیل پینگکولا شود. با افزایش سن، بافت ملتحمه ما تغییر می‌کند و ما را در برابر رشدهایی مانند پینگکولا مستعدتر می‌کند. عوامل محیطی مانند گرد و غبار، باد یا قرار گرفتن در معرض آفتاب نیز می توانند در ایجاد این تغییرات نقش داشته باشند.

پینگوکولاها معمولاً زرد رنگ هستند و در قسمت سفید چشم نزدیک به بینی شکل می گیرند. شایع ترین علامت آن احساس مژه یا باقی مانده در چشم است. چشم شما همچنین ممکن است احساس خشکی یا خارش داشته باشد و قرمز یا ملتهب به نظر برسد.

در مراحل اولیه، اگر چشم احساس تحریک خفیف داشته باشد، اغلب می‌توان این بیماری را با اشک مصنوعی درمان کرد.

پزشک شما ممکن است برداشتن پینگوکولا را در موارد زیر پیشنهاد دهد :

• وقتی توده بزرگ تر و دردناک تر می شود.
• وقتی بر نحوه پلک زدن چشم تأثیر می گذارد.
• انحنای قرنیه را تغییر می دهد. ( قوز قرنیه )

چشم پزشک ممکن است قطره های چشمی تجویز نماید و یا اگر زائده بزرگ تر بوده و خطرات جدی ری داشته باشد، با جراحی می توان آن ها را برداشت.

درمان پینگوکولا با جراحی

در موارد کمتر، جراحی برای برداشتن توده زرد رنگ توصیه می شود. جراحی در موارد زیر توصیه می شود :

• نزدیک قرنیه است و بینایی را تهدید می کند
• باعث ناراحتی جدی می شود
• استفاده از لنزهای تماسی را ناخوشایند می کند یا آنها را به درستی جا نمی دهد
• روی زیبایی چشم تاثیر می گذارد