بیماری شالازیون(Chalazion) به برآمدگی ایجاد شده نزدیک پلک گفته شده که به خاطر مسدود شدن مجرای خروجی غدد ترشحکننده چربی در زیر پوست اتفاق میافتد. بسیاری از افراد به اشتباه شالازیون را با گلمژه یکی میدانند. این بیماری در ابتدا دارای علائمی نظیر: درد و قرمزی بوده که باعث ملتهب شدن چشم میشود. اما بعد از گذشت مدتی با فروکش کردن درد و التهاب، همچنان غدهی متورم در اطراف پلک باقی خواهد ماند. گاهی اوقات امکان دارد که بروز این بیماری بدون هیچ التهاب و دردی باشد. اندازه این غده متورم در افراد، متفاوت بوده و شکلگیری آن به یک میزان نیست.
بیماری شالازیون در ردهبندی بیماریهای چشمی قرار گرفته که بروز آن هیچ مشکل حادی برای فرد ایجاد نخواهد کرد. این بیماری بعد از گذشت دوره درمان(چند هفته یا چند ماه) با مراقبتهای لازم از بین خواهد رفت. پس جای نگرانی درباره این بیماری چشمی وجود ندارد. تنها با استفاده از روشهای درمانی که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد از شر این بیماری خلاص خواهید شد.
بیش تر بخوانید : کوررنگی
دلایل ایجاد بیماری شالازیون چشم چیست؟
بیماری شالازیون چشم در افرادی که دچار التهابات چشمی و پوستی هستند، اتفاق میافتد. این بیماری امکان دارد برای آندسته از افرادی که سابقه گلمژه داشتهاند، اتفاق بیفتد. بیماریهایی نظیر: بلفاریت، درماتیت سبورئیک و آکنه روزاسه میتوانند پیشزمینهای جهت بروز شالازیون چشم باشند. میبومین، یک غدهای است که در زیر سطح داخلی پلک وجود دارد. این غده، مایع چربی به نام لیپوم را از خود ترشح میکند. لیپوم نقش مرطوب نگهداشتن چشم را بر عهده دارد. با مسدود شدن غدد میبومین، لیپوم نمیتواند نقش خود را در مرطوب نگهداشتن چشم به خوبی ایفا نماید. به همین خاطر، پلک ملتهب شده و کیست در اطراف پلک ایجاد خواهد شد. اندازه این کیست در افراد میتواند متفاوت باشد. احتمال بروز این بیماری در این افراد با ویژگیهای زیر به شدت افزایش مییابد:
- افراد دارای سابقه گلمژه
- افراد دارای التهابات چشمی
- افراد دارای سرطان پوست
- افراد دارای دیابت
- افراد دارای بیماری توبرکلوزیس(سل)
بیماری شالازیون چه تفاوتی با گلمژه دارد؟
بیماری شالازیون از لحاظ بروز علائم، تفاوت چندانی با گلمژه ندارد. شالازیون به دلیل انسداد مجرای چربی به صورت یک غده متورم در میانهی پلک ایجاد میشود. این بیماری در بسیاری از موارد، بدون درد بوده و بعد از گذشت مدت زمان خاص بهبود خواهد یافت. اما گلمژه، برآمدگی کوچک در ریشه مژه یا اطراف پلک بوده که به صورت زردرنگ است. در بعضی مواقع امکان دارد گلمژه، پیشزمینهای جهت بروز بیماری شالازیون چشم باشد.
شالازیون دارای چه علائمی میباشد؟
بیماری شالازیون، التهاب چشمی بوده که بیشتر در پلک بالایی ایجاد میشود. این بیماری همراه با درد نبوده و پس از گذشت دوره درمان، کاملا بهبود مییابد. این بیماری در بزرگسالان در ردههای سنی 30 الی 50 سال دیده شده است. خوشبختانه به ندرت اتفاق بیفتد که کودکان به این بیماری چشمی مبتلا شوند. شالازیون از علائم زیر تشکیل شده است:
- ایجاد تورم و قرمزی در میانهی پلک
- آبریزشهای چشمی
- تار شدن دید چشم
بیش تر بخوانید : تومورهای چشمی
آیا بیماری شالازیون چشم با عوارض همراه است؟
بروز این بیماری به گونهای نیست که برای فرد مشکل ایجاد کند. تنها در بعضی مواقع خاص این امکان وجود دارد که کیستها عفونی شوند. این امر میتواند باعث عفونی شدن بافتهای اطراف چشم شود. در بعضی مواقع نادر این امکان وجود داشته که کیست به اندازهای بزرگ باشد که به حدقه چشم، فشار وارد کند. از مهمترین عوارض آن میتوان به تورم، قرمزی، درد و تب اشاره نمود. در این موقعیت ضروری است افراد دارای این عوارض(سلولیت اوربیتال) حتما به یک پزشک متخصص مراجعه کرده و در پی درمان این بیماری باشند. درمان حاد این بیماری باید تحت نظر پزشک و در بیمارستان انجام شود.
مهمترین نگرانی که در زمینه بیماری شالازیون وجود داشته، احتمال بروز مجدد آن است. البته در اکثر موارد، ابتلا به این بیماری تنها یکبار اتفاق خواهد افتاد. اما در بعضی موارد، امکان ابتلای مجدد و عود این بیماری در افراد مستعد دارای التهابات چشمی و پوستی وجود خواهد داشت. جهت جلوگیری از بروز مجدد شالازیون توصیه شده که هر روز صبح، پلکها را ماساژ و شستشو دهید. استفاده از کمپرس آب گرم بر روی چشم، یکی از بهترین روشها جهت جلوگیری از ابتلا به بیماری شالازیون به شمار میرود.
