نوعی عیب انکساری که به پیرچشمی معروف است، به دلیل از دست دادن خاصیت ارتجاعی در عدسی کریستالی ایجاد میشود، عدسی طبیعی چشم که باعث می شود تا تصاویر در فواصل مختلف روی آن فوکوس کند. در نتیجه عدم تطابق صورت می گیرد و در نتیجه دیدن اشیا از نزدیک به وضوح دچار مشکل می شود. این یک فرآیند طبیعی چشم است که معمولا از سن 40-45 سالگی بروز می کند.
چه عللی سبب پیرچشمی می شود؟
لنز کریستالی را می توان مانند زوم یک دوربین توصیف کرد که به منظور تمرکز بر روی اجسام نزدیک، شکل و قدرت نوری خود را تغییر می دهد. این لنز در جوانان انعطاف پذیری بالایی دارد. با این حال، با افزایش سن افراد، عدسی سفتتر میشود و ظرفیت آن برای انقباض و انطباق به تدریج کاهش مییابد که منجر به پیرچشمی میشود.
پیر چشمی چه علائمی دارد؟
برخی از علائم مشخص و مرتبط با این بیماری به شرح زیر است :
- خستگی چشم (قرمزی، خشکی چشم، سوزش، ریزش اشک و غیره) به ویژه در پایان روز یا در شرایط نور کم
- دور کردن اشیا از جمله کتاب ها، موبایل و … برای بهتر دیدن آن ها
- مشکل در تمرکز بر روی اشیاء در فاصله نزدیک (کمتر از 1 متر)
- تار بینی در دیدن احسام و خواندن متن
- سردرد هنگام مطالعه طولانی مدت
با پیشرفت علائم پیرچشمی، تأثیر آن بر زندگی روزمره تشدید میشود، اگرچه گاهی اوقات این یک فرآیندی معمول است. پس از اولین علائم، به نظر می رسد برخی از بیماران بهبود یافته و توانایی تمرکز خود را بازیابی می کنند، اما ممکن است بعدها بدتر شود.
چگونه می توان از ابتلا به پیرچشمی پیشگیری کرد؟
پیرچشمی قابل پیشگیری نیست، زیرا با فرآيند كاهش قدرت تطابق چشم مرتبط است و همانند سایر قسمت های بدن با با افزايش سن تشديد مى يابد. بنابراین، این عیب انکساری است که پس از مدتی معین، همه ما دچار آن می شویم و در واقع بیش از 90 درصد افراد بالای 45 سال به آن مبتلا می شویم.
بیش تر بخوانید : بیماری تیروئید چشم
چه روش های درمانی برای پیرچشمی وجود دارد؟
اگرچه پیرچشمی قابل درمان نیست اما روشهای متعددی وجود دارد که مانند سایر عیوب انکساری (دوربینی، نزدیکبینی، آستیگماتیسم)، به کاهش مشکل در تمرکز کمک میکند.
بهبود معایب چشم
عینک های طبی معمول ترین روش برای عیوب چشمی هستند و بسته به نیازهای بینایی هر بیمار می توان از انواع مختلفی از لنزها استفاده کرد. بین سنین 40 تا 60، معمولاً به دلیل پیشرفت این بیماری، کاربران باید نسخه خود را تغییر دهند.
انواع عینک های پیر چشمی
تک کانونی: هدف آنها بهبود دید نزدیک است و معمولاً در ابتدا برای انجام کارهای دقیق مانند خواندن یا خیاطی استفاده می شود.
دو کانونی : اینها دید دور (قسمت بالای لنز) و دید نزدیک (قسمت پایین) را ترکیب می کنند.
شغلی : در این حالت قسمت بالای لنز برای مشاهده در فواصل متوسط و قسمت پایین برای فواصل نزدیک کاربرد دارد. عینک هایی که به ویژه برای افرادی که ساعت های زیادی را در مقابل کامپیوتر می گذرانند مناسب هستند.
پیشرونده : این ها به تدریج قدرت عدسی را برای تصحیح دید نزدیک، متوسط و دور تغییر می دهند.
به عنوان یک جایگزین، می توان از لنزهای تماسی نیز استفاده کرد، اما باید به صورت جداگانه برای هر بیمار نصب شود.
جراحی
امروزه جراحی انکساری، اصلاح پیرچشمی و کاهش وابستگی به عینک یا لنزهای تماسی را برای بسیاری از بیماران ممکن می سازد. اینها تکنیک های اصلی مورد استفاده هستند :
کاشت لنزهای داخل قرنیه ای
این لنزها قدرت عدسی ندارند (یعنی دیوپترها را تغییر نمی دهند)، اما مانند لیزر، با تأثیر بر انحنای قرنیه، مشکل تمرکز دید نزدیک را برطرف می کنند. این لنزها در مرکز قرنیه قرار می گیرند و می توانند به راحتی بدون تغییر در ساختار چشم برداشته شوند و این یک روش برگشت پذیر است.
کاشت لنز داخل چشمی
این جراحی شامل جایگزینی لنز مصنوعی با یک لنز کاذب (چه تک کانونی یا چند کانونی) است.
تعیین نوع جراحی یا مناسب ترین روش درمانی مستلزم مطالعه فردی هر بیمار است.
عوامل کلیدی در این ارزیابی شامل موارد زیر است:
- سن
- حرفه (به ویژه آنهایی که مستلزم استفاده مداوم از دید نزدیک هستند)
- ترجیحات شخصی، که مستقیماً بر نیازهای بصری آنها تأثیر می گذارد.
چه نوع جراحی برای اصلاح عیوب انکساری وجود دارد؟
امروزه تکنیک های مختلفی وجود دارد. محبوب ترین روش برای عیوب انکساری کوچک مانند نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم، لیزیک است. در موارد خاص گزینه های دیگری نیز وجود دارد: لنزهای فاکیک، استخراج کریستالی، لنزهای داخل قرنیه یا حلقه های داخل استرومایی.
